Koekjes pikken

Ik ben geen wintermens. Ik haat kou, regen, vorst en al dat soort ellende. Doe mij maar 30, 35, nee... 40 graden! Hoe warmer, hoe beter. Vandaag dat ik zo uitkeek naar ons weekje Lanzarote. De weersverwachting gaf weliswaar geen 40 graden aan, maar een temperatuur die ruim 20 graden hoger lag dan die in Nederland, was ook al meer dan welkom! Vorige week was het zo ver en vlogen wij even de kou uit. Lanzarote is een heel bijzonder vulkaaneiland met weinig begroeiing, veel rotsen en prachtige wandelgebieden. Maar daar wil ik het nu even niet over hebben. Nee, deze blog gaat over het ontbijtbuffet. 

Na onze eerste nacht in de hotelkamer hadden we lage verwachtingen van het ontbijt. Als dat van dezelfde kwaliteit zou zijn als de doorgelegen bedden, at ik nog liever droog brood. Des te verrassender was de keuze die het buffet ons bood: We konden op de Engelse toer, maar er was ook volop keuze in brood, yoghurt, fruit en cake-achtige lekkernijen. Het all-you-can-eat-concept wat zo'n buffet toch altijd is, maakt hebberig. Dat bleek ook wel uit de enorm volle borden die onze obese Britse mede-vakantievierders voor hun neus hadden staan en naar binnen schrokten, om vervolgens nogmaals te vullen. Wij begonnen voorzichtig... sneetje geroosterd brood, aardbeienyoghurt met cruesli en een klein cakeje als ontbijttoetje. Het was vakantie tenslotte. Tijdens mijn tweede ronde langs het buffet kwam ik de mand met voorverpakte Mariabiscuitjes tegen. Van die droge koekjes waar je thuis je neus voor ophaalt omdat je exemplaren met chocolade of nootjes erop prefereert. Maar ik bedacht me geen moment, nam zo'n pakje mee en stopte het op een onbewaakt moment stiekem in mijn tas. Een gevoel van triomf overviel me. Niet om die koekjes, die ik misschien wel nooit zou eten. Maar het stiekem iets meenemen, ja... opeens snapte de aantrekkingskracht van kleptomanie. Het werd een ritueel en op de dag van vertrek puilde onze koffer uit van de koekjes. Droge biscuitjes zonder smaak, maar wel met een verhaal. Koekjes die misschien wel gewoon waren weggelegd om mee te nemen en die niemand zou misschien, maar die aanvoelden als mijn triomfen. Eventuele visite weet bij deze wat ze de komende weken geserveerd krijgt als ze op de koffie komt. Je bent welkom!